Четверг 15 ноября 2018 года | 10:19
  • бел / рус
  • eng

Канвенцыя павінна стаць “жывым інструментам”, а не заставацца на паперы (ФОТА)

06.03.2018  |  Инклюзив   |  Яўгенія Бурштын, ЕўраБеларусь,  
Канвенцыя павінна стаць “жывым інструментам”, а не заставацца на паперы (ФОТА) Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

3 сакавіка ў Мінску сустрэліся ўдзельнікі кампаніі “Павестка 50”, накіраванай на рэалізацыю Канвенцыі па правах людзей з інваліднасцю, з Бабруйска, Століна, Шчучына і Стоўбцаў.

Два гады ў Беларусі пры падтрымцы Еўрапейскага звязу рэалізуецца кампанія “Павестка 50”, якая павінна паспрыяць увядзенню Канвенцыі па правах людзей з інваліднасцю ў рэгіёнах. Дакумент наша краіна падпісала яшчэ ў 2016 годзе, аднак заканадаўчыя ініцыятывы “зверху”, не заўжды аператыўна прыжываюцца на месцах. Таму кампанія – спроба рэалізаваць 50 пунктаў Канвенцыі па зваротным прынцыпе, “знізу”, і вырашыць пытанні, актуальныя найперш у канкрэтным рэгіёне.

3 сакавіка ў Мінску сустрэліся ўдзельнікаў кампаніі “Павестка 50” з амаль усіх – за выключэннем Валожына – пілотных гарадоў (Бабруйска, Століна, Шчучына, Стоўбцаў), дзе рэалізуюцца міні-праекты і ідзе праца па напісанні мясцовых павестак. На сустрэчы актывісты змаглі лепш пазнаёміцца і абмяняцца інфармацыяй, падзяліцца досведам, які атрымалі падчас распрацоўкі сваіх праектаў. Прыехалі і польскія партнёры кампаніі з Фонда TUS Малгажата Перацятковіч і Пётр Тодыс, а таксама Ліна Петэрсан, прадстаўніца дацкай грамадскай арганізацыі “Еўрапейскі дом”.

Малгажата Перацятковіч. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Пётр Тодыс. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Ліна Петэрсан. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

– Мы не вылучаем асобна людзей з інваліднасцю, мы сцвярджаем, што для ўсіх павінна быць знойдзена месца ў грамадстве. Галоўны напрамак нашай дзейнасці – стварэнне сацыяльных прадпрыемстваў для людзей з асаблівымі патрэбамі. У праекце “Павестка 50” я з’яўляюся каардынатарам і кантактнай асобай ва ўзаемадзеянні з дэлегацыяй Еўрапейскага звязу ў Беларусі, – распавяла Ліна Петэрсан.

Прысутных павітаў і дырэктар Офіса па правах людзей з інваліднасцю Сяргей Драздоўскі.

– Канвенцыя для нас – гэта “жывы” інструмент, які неабходна выкарыстоўваць. Цягам двух гадоў мы спрабуем рабіць гэта на мясцовым узроўні. Праблема ў тым, што раней дзяржаўныя праграмы пісаліся і спускаліся “зверху”. Гэтым разам мы хацелі б зрабіць па-іншаму. Наша сённяшняя праца – спосаб зваротнай сувязі, каб мы маглі сфармуляваць, што неабходна зрабіць на месцах, каб Канвенцыя ўвасобілася ў жыццё, а не заставалася на паперы, – сказаў ён.

Сяргей Драздоўскі (злева) і ўдзельнік са Століна Міхаіл Скрабейка. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Галоўнае і агульнае дасягненне, пра якое казалі прадстаўнікі ўсіх гарадоў, – стварэнне каманд па напісанні павестак і размеркаванне задач у іх. Ва ўсіх лёгка і хутка атрымліваецца разам збірацца і абмяркоўваць надзённыя пытанні, у большасці выпадкаў добра складваецца супрацоўніцтва паміж актывістамі і дзяржаўнымі ўстановамі. Пры гэтым цяжкасці нярэдка ўзнікаюць з тымі ж самымі ўладамі, але праблема заключаецца не ў нежаданні апошніх дапамагчы, а ў тым, што рэалізацыя некаторых ідэй немагчымая праз асаблівасці заканадаўства. Яшчэ адна праблема – слабая зацікаўленасць тэмай саміх людзей з інваліднасцю.

Малгажата Перацятковіч звярнула ўвагу на тое, што праца каманд без трэнераў ідзе цяжэй, чым з трэнерамі, менавіта таму ўдзельнікі атрымліваюць “хатнія заданні” – пэўныя планы, якія яны павінны выканаць да даты, якую самі для сябе вызначаюць. А паколькі напісанне мясцовых павестак – абсалютна новы досвед для ўсіх удзельнікаў, дапамагаць ім будуць фасілітатары (можна назваць іх натхняльнікамі) Элада Гукасава і Юлія Станкевіч.

Удзельнікі сустрэчы. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

– Я б прапанаваў скарыстаць сустрэчу, каб абмяняцца кантактамі і пачаць размаўляць паміж сабой пра тое, як ідзе праца і што трэба зрабіць. Калі людзі дзейнічаюць паводле адной метадалогіі, агульныя размовы вельмі спрыяюць працы, – параіў Пётр Тодыс.

Агульнае абмеркаванне і досвед суседзяў – бадай, асноўнае, дзеля чаго ладзілася сустрэча. Да таго ж, фактычна, ва ўсіх рэгіёнах ужо ёсць пэўныя поспехі па праектах. Нагадаем, у Бабруйску пасля навучання ў “Школе працаўладкавання” ўдалося атрымаць працу мясцоваму жыхару з першай групай інваліднасці. Яшчэ чацвёра прайшлі сумоўе, але вымушаны былі адмовіцца ад працы, бо прадпрыемства знаходзіцца па-за межамі горада. Яшчэ адзін бабруйскі праект, прысвечаны працаўладкаванню людзей з іваліднасцю, адзначыўся правядзеннем семінараў-кансультацый па прыватным бізнесе, рэкламе, маркетынгу, рамесніцтве. А ў межах праекта вазочнікаў з таго ж Бабруйска “Спытай мяне” праходзіць інфармацыйная кампанія, плануецца правядзенне “Жывой бібліятэкі”, а таксама акцыя для аўтамабілістаў “падвязі бясплатна і задай пытанне чалавеку з інваліднасцю”.

Бабруйчане распавядаюць пра "Школу працаўладкавання". Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

У Шчучыне праект “Актыўная супольнасць”, накіраваны на стварэнне груп самадапамогі і навучанне адвакатаванню інтарэсаў, дапамог выявіць, што 2/3 праблем супольнасць можа вырашыць без прыцягнення дзяржаўных рэсурсаў. У горадзе адбыўся круглы стол, паводле якога ўдалося вызначыць шматлікія праблемы і, галоўнае, знайсці шляхі іх вырашэння.

У столінскім праекце “Роўныя – Роўным” ужо распрацавана працоўная версія даведніка па даступнасці горада для людзей з інваліднасцю, праходзяць маніторынгі гарадскіх аб’ектаў.

А актывісты з Валожына, хоць і адсутнічалі на сустрэчы, але выклікалі жаданне калег наведаць гэты горад і ўбачыць, як рэалізуецца іх праект. Яго ідэя аказалася надзвычай актуальнай, хоць здаецца зусім простай: інфармаванне жыхароў навакольных вёсак аб Канвенцыі па правах людзей з інвалідасцю. Ужо праходзяць выяздныя кансультацыі ў сельвыканкамах, дзе распавядаюць пра змест Канвенцыі. Многія месцічы на такіх семінарах упершыню чуюць пра дакумент. Таксама падчас кансультацый удзельнікі праекта аказваюць псіхалагічную дапамогу, дзеляцца паспяховымі гісторыямі людзей з інваліднасцю, распавядаюць пра льготы, прадугледжаныя для іх на тэрыторыі раёна.

Праца падчас сустрэчы. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Яшчэ адной важнай часткай сустрэчы стала праца ў фармаце “сусветнага кафэ”. Тут удзельнікі ў нефармальнай абстаноўцы ў складзе трох груп па чарзе адказвалі на пытанні: як рэалізаваць Канвенцыю на мясцовым узроўні? У чым выгада ўзаемадзеяння паміж грамадскімі аб’яднаннямі, дзяржавай і бізнесам? Што такое самастойны лад жыцця і ўключанасць у мясцовую супольнасць?

І вось да якіх высноў прыйшлі. Каб рэалізаваць Канвенцыю, трэба распавядаць пра яе паўсюль, дзе толькі можна, разбураць бар’еры і стэрэатыпы адносна інваліднасці перадусім ва ўласнай галаве і, галоўнае, кантактаваць і дзейнічаць сумесна ўсім удзельнікам мясцовай супольнасці. Важна ўмець адвакатаваць свае інтарэсы і, вядома, тут не абыйсціся без перамоў з чыноўнікамі, валодання статыстычнымі дадзенымі, маніторынгаў і навучання ўсяму гэтаму. Урэшце рэшт, трэба прызнаць: Канвенцыя – гэта закон, які неабходна выконваць.

Удзельніцы з Бабруйска і Стоўбцаў. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

І тут дарэчы згадаць пра выгаду супрацоўніцтва паміж дзяржаўнымі органамі, бізнесам і грамадскімі аб’яднаннямі. І хоць напачатку слова “выгада” выклікала ў многіх адчужэнне, урэшце рэшт, сыйшліся на тым, што яна ёсць – у першую чаргу, фінансавая. Для бізнеса гэта зніжэнне падаткаў і рэклама, выкананне дзяржзаказа па працаўладкаванні,  для дзяржавы – магчымасць прыцягнуць пазабюджэтныя сродкі. Апроч таго – абмен інфармацыяй паміж рознымі бакамі, маральнае задавальненне ад супрацы і стварэнне станоўчага іміджу.

"Сусветнае кафэ". Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Вызначыліся і з тым, што такое самастойны лад жыцця. На думку ўдзельнікаў сустрэчы, ён заключаецца ў магчымасці рэалізаваць сябе, універсальным безбар’ерным асяроддзі, умовах для навучання і рэалізацыі свайго патэнцыялу, магчымасці працаўладкавання, наяўнасці выбару, удзеле ў актыўнай супольнасці і агулам камфортным псіхалагічным і фізічным асяроддзі.

"Сусветнае кафэ". Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

"Сусветнае кафэ". Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

І вось ужо выбудавалася пэўная аснова для мясцовых павестак і кіраванне да дзеяння. Далібог, калі б удзельнікі кампаніі маглі часцей збірацца разам, мясцовыя павесткі былі б ужо не толькі напісаныя, але і рэалізоўваліся.

Падсумаванне працы. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

***

Матэрыял падрыхтаваны ў межах міжнароднага праекта “Правы людзей з інваліднасцю: парадак дня для Беларусі (Павестка 50)”.

  

Кампанія “Павестка 50” рэалізуецца пры падтрымцы Еўрапейскага звязу ў партнёрстве з Fundacja TUS (Польшча) і грамадскай арганізацыяй “Еўрапейскі дом” (Данія). У Рэалізацыі кампаніі ў Беларусі ўдзельнічаюць Офіс па правах людзей з інваліднасцю, Міжнародны кансорцыюм “ЕўраБеларусь” і Цэнтр еўрапейскай трансфармацыі.

Другие новости раздела «Инклюзив»

“Павестка 50” у Стоўбцах: нізкапольны аўтобус, гукавыя светлафоры і кансультацыі
“Павестка 50” у Стоўбцах: нізкапольны аўтобус, гукавыя светлафоры і кансультацыі
У Стоўбцах распавялі пра вынікі стварэння лакальнай павесткі для вырашэння праблем людзей з інваліднасцю і прэзентавалі міні-праект “Адкрыты дыялог”.
Ларыса Шчарбачэвіч: Мы будзем развівацца ўстойліва
Ларыса Шчарбачэвіч: Мы будзем развівацца ўстойліва
У Валожыне прадставілі чарнавік мясцовай павесткі і падвялі вынікі рэалізацыі міні-праекта ў рамках кампаніі “Павестка-50”.
Імкнуцца стаць на месца чалавека з інваліднасцю. У Століне прэзентавалі маніторынг дасяжнасці
Імкнуцца стаць на месца чалавека з інваліднасцю. У Століне прэзентавалі маніторынг дасяжнасці
28 траўня ў горадзе прайшла прэзентацыя вынікаў праекту “Роўныя Роўным”, які быў прысвечаны маніторынгу безбар’ернага асяроддзя ў горадзе.
“Думаюць, не працуюць ногі – не працуе і галава.” У Бабруйску вазочнікі змагаюцца з дыскрымінацыяй
“Думаюць, не працуюць ногі – не працуе і галава.” У Бабруйску вазочнікі змагаюцца з дыскрымінацыяй
Як паводзіць сябе з людзьмі ў інвалідных вазках? Ці трэба ім дапамагаць? І як гэта рабіць? Яны самі распавядаюць пра тое, пра што нам сорамна ў іх спытаць.
Рэальная праца Канвенцыі залежыць ад усіх зацікаўленых супольнасцяў і арганізацый
Рэальная праца Канвенцыі залежыць ад усіх зацікаўленых супольнасцяў і арганізацый
Якія вынікі дае кампанія “Павестка 50”, што дапамагае ўвасобіць у жыццё Канвенцыю аб правах людзей з інваліднасцю ў рэгіёнах?
Канвенцыя – супраць страхаў, бар’ераў і стыгм (ФОТА)
Канвенцыя – супраць страхаў, бар’ераў і стыгм (ФОТА)
Ад інфармаванасці залежыць якасць жыцця, вырашылі спецыялісты ў Валожыне, і арганізавалі выяздныя кансультацыі па Канвенцыі аб правах людзей з інваліднасцю ў сельсаветах раёна.
Канвенцыя павінна стаць “жывым інструментам”, а не заставацца на паперы (ФОТА)
Канвенцыя павінна стаць “жывым інструментам”, а не заставацца на паперы (ФОТА)
3 сакавіка ў Мінску сустрэліся ўдзельнікі кампаніі “Павестка 50”, накіраванай на рэалізацыю Канвенцыі па правах людзей з інваліднасцю, з Бабруйска, Століна, Шчучына і Стоўбцаў.
Галоўнае – асабістая матывацыя на актыўнае паўнавартаснае жыццё  (ФОТА)
Галоўнае – асабістая матывацыя на актыўнае паўнавартаснае жыццё (ФОТА)
У Бабруйску рэалізуюцца тры праекты ў межах кампаніі па імплементацыі Канвенцыі па правах людзей з інваліднасцю ў горадзе.
“Мы пераарыентуем сваё стаўленне да праблем людзей з інваліднасцю” (ФОТА)
“Мы пераарыентуем сваё стаўленне да праблем людзей з інваліднасцю” (ФОТА)
У Стоўбцах прайшоў варкшоп па стратэгічным планаванні, і пачалося напісанне мясцовай павесткі вырашэння праблем людзей з інваліднасцю.
“Павестка 50” у Шчучыне: ад страху да актыўнай супольнасці (ФОТА)
“Павестка 50” у Шчучыне: ад страху да актыўнай супольнасці (ФОТА)
Для таго, каб мясцовыя павесткі працавалі, людзям з інваліднасцю неабходна быць актыўнымі ў працэсах прыняцця рашэнняў і вырашэння праблем.
Адзін у полі не ваяр, але разам мы можам шмат (ФОТА)
Адзін у полі не ваяр, але разам мы можам шмат (ФОТА)
У Шчучыне людзі з інваліднасцю вучыліся лідарству і адвакатаванню сваіх інтарэсаў.
Польскія эксперты: Мы гаворым – “роўнасць”, а вы – “інклюзія”
Польскія эксперты: Мы гаворым – “роўнасць”, а вы – “інклюзія”
Ці стане стварэнне мясцовых павестак дзейсным інструментам для забеспячэння правоў людзей з інваліднасцю ў Беларусі, як гэта адбылося ў Польшчы?
“Казаць пра людзей з інваліднасцю асобна ад усёй краіны – немагчыма”
“Казаць пра людзей з інваліднасцю асобна ад усёй краіны – немагчыма”
У Польшчы асновай зменаў ва ўсіх сферах грамадства, у тым ліку ў галіне інваліднасці, стала разуменне таго, што ўсе людзі маюць роўныя правы.
Як жывуць і працуюць людзі з інваліднасцю – латвійскі досвед
Як жывуць і працуюць людзі з інваліднасцю – латвійскі досвед
Сацыяльнае прадпрымальніцтва, занятасць як рэабілітацыя і “момант адпачынку” за кошт мясцовага самакіравання і спонсараў.
Безбар’ернае асяроддзе – гэта не пандус, а сродак самастойнасці (ФОТА)
Безбар’ернае асяроддзе – гэта не пандус, а сродак самастойнасці (ФОТА)
У Століне грамадскія арганізацыі і мясцовыя ўлады рэалізуюць праект, накіраваны на незалежнае пражыванне людзей з інваліднасцю, і ствараюць уласную павестку для раёна.
Андрэй Ягораў: Усё залежыць ад людзей на месцах
Андрэй Ягораў: Усё залежыць ад людзей на месцах
У межах кампаніі “Павестка 50” на Століншчыне стартаваў сацыяльны праект “Роўныя – Роўным”.
“Павестка 50”: праблемы можна вырашыць толькі салідарнасцю і роўным падыходам
“Павестка 50”: праблемы можна вырашыць толькі салідарнасцю і роўным падыходам
У пяці беларускіх гарадах разгортваецца кампанія па ўвасабленні ў жыццё палажэнняў Канвенцыі аб правах людзей з інваліднасцю.
«Повестка 50»: от антисолидарности к взаимодействию
«Повестка 50»: от антисолидарности к взаимодействию
Что мешает формировать локальные повестки по реализации прав людей с инвалидностью в беларусских городах: недостаток ресурсов или традиционализм и «антисолидарность» местных сообществ?
Сяргей Драздоўскі: Знаходжанне ў інтэрнаце значыць для чалавека поўнае выключэнне праваздольнасці
Сяргей Драздоўскі: Знаходжанне ў інтэрнаце значыць для чалавека поўнае выключэнне праваздольнасці
Калі выйсці на вуліцу і спытаць, што трэба людзям з псіхічнымі парушэннямі, большасць скажа, што іх трэба альбо лячыць, альбо ізаляваць. Ці правільны гэта шлях і што адбываецца за дзвярыма інтэрнатаў?
Сергей Дроздовский: Утверждение Национального плана – только отправная точка в нашей работе
Сергей Дроздовский: Утверждение Национального плана – только отправная точка в нашей работе
Станет ли Национальный план действий по реализации положений Конвенции о правах инвалидов рычагом для запуска системных изменений в реализации политики инвалидности?
Разработана неформальная инструкция для заявителей на программу "Креативная Европа"

Команда консультантов проекта "Креативное Восточное партнерство" подготовила первую рабочую версию Неофициального руководства для потенциальных участников конкурса программы "Креативная Европа".

Гражданское общество Беларуси: актуальное состояние и условия развития (2015-2017)

Представляем вашему вниманию отчет по результатам комплексного исследования гражданского общества Беларуси за период 2015-2017 годов.

"Размова Мацкевіча" з Андрэем Ягоравым пра будучыню Беларусі (Відэа)

Якая наша бліжэйшая будучыня паміж Расіяй і Захадам, якія нашы перспектывы ў іншых сферах і што больш можа натхніць беларусаў — ВКЛ ці IT-тэхналогіі?

Правило Миранды. Зачем журналистов продолжают вызывать на допросы

"Все, что вы скажете, может и будет использовано против вас!"