Вторник 20 августа 2019 года | 00:54
  • бел / рус
  • eng

Каламбіна, П’еро, Арлекін з Ракава (Аўдыё і відэа)

30.12.2016  |  Общество   |  Таццяна Вадалажская, Лятучы ўніверсітэт,  
Каламбіна, П’еро, Арлекін з Ракава (Аўдыё і відэа)

"Народны альбом" працягвае жыць...

Міхал Анемпадыстаў піша ў сваёй прадмове, што задачай максімум "Народнага альбома" было стварэнне культуралагічнага міфа "Заходняя Беларусь. Міжваенны перыяд" як праявы існавання Беларусі ў несавецкай традыцыі. Лявон Вольскі на канцэртах лаканічна тлумачыць: "Гэта такая зонг-опера пра нялёгкае міжваеннае жыццё беларускага мястэчка паміж Польшчай і Савецкім Саюзам". Стваральнікам, канешне, варта давяраць, яны лепш ведаюць, але... Для мяне "Народны альбом" — гэта тэатр камедыі дэль артэ. І ў гэтым яго сакрэт, моц і "ахелесава пята".

Дэль артэ — гэта заўжды вядомая ўсім пʼеса, ад якой няма аніякіх нечаканасцей. Ёсць вядомы ўсім героі са сваймі характарамі і рэплікамі. Няма ніякага асаблівага новага прачытання ці пастаноўкі. Але ёсць тое, чаго няма ў іншых формах. На сцэне прысутнічаюць і дзейнічаюць не толькі персанажы пʼесы, але і акторы (выканаўцы) як неад’емная і важная частка падзеі, якая адбываецца. Адначасова суіснуюць і разгортваюцца некалькі прастор. Кожная з іх жыве па сваіх правілах і ў сваёй драматургіі. Мы бачым тры дзеі, тры плана існавання. Па-першае, гісторыя, якую распавядае п’еса (усім вядомая да рэплік і характараў персанажаў). Па другое, акторы, якія выконваюць ролі, прадстаўляючы нам не толькі самі ролі, але і стасункі паміж роляй і выканаўцам. Яны здымаюць і надзяваюць маскі, каментуюць сваіх персанажаў і імправізуюць. Ну і трэцяя дзея і план — гэта жывыя адносіны паміж акторамі, якія выконваюць свае ролі. І ўсё гэта адначасова, імкліва і заблытана пераплятаецца адно з адным. Усё гэта весела і сур’ёзна, складана і проста...

Што прымушае глядзець нязменныя пʼесы са стандартнымі героямі дэль артэ доўгія гады? Гэта жыццё якое адбываецца вакол пʼесы і роляў. Яно адбываецца тут на сцэне, яно прыцягвае і ўцягвае ў сябе.

Дваццаць гадоў існавання "Народнага альбома" паказалі, што і ягоная прыцягальнасць не толькі ў творчай дакладнасці аўтараў ці мастацкім таленце выканаўцаў. Не толькі ў бездакорным патрапленні ў час, месца і душэўны стан тых, дзеля каго ён стаў важным і сваім у канцы 1990-х. Не толькі выкананнем задачы стварэння "культуралагічнага міфа". Міф ужо створаны, ён жыве. Прайшло дваццаць гадоў. Іншы час, краіна, людзі, праблемы... усё іншае. А "Народны альбом" ізноў знаходзіць жывы ўнутраны водгук, старое і адначасова іншае адчуванне таго, што з табой адбываецца тут і цяпер.

Усё гэта мажліва пакуль мы бачым на сцэне не проста забаўляльную, прыгожую і сентыментальную гісторыю "нейкага мястэчка" ў пэўныя часы. Гэта гісторыя — цяпер толькі пʼеса. Усім ужо знаёмая. Гэта пʼеса — пра ўяўнае мінулае, выдуманае ці рэальнае, магчымае ці прымроенае. Гэта п’еса — пошук сябе, намацванне межаў і адкрыццё магчымых кантэкстаў праз паўсядзеннасць і простыя рэчы. І каб нам яе проста расказвалі, нават з дадатковымі сучаснымі тэатральнымі эфектамі, мы б, магчыма, цешыліся і суперажывалі.

Але сапраўдны "Народны альбом" адбываецца тады, калі, апроч п’есы, мы бачым яшчэ і людзей, якія разыгрываць гэтую гісторыю. Цуд у тым, што раз за разам мы распавядаем гэтую гісторыю разам з імі. Гэта мы разам даследуем сябе магчымых у мінулым і ў будучыні, мы пазнаем і не пазнаем сябе, мы плачам і іранізуем, францім, танчым, смяемся, жартуем, перажываем, баімся і прадчуваем, застаемся ў роспачы і хутаемся ў цёплую коўдру. Мы раз за разам шукаем і знаходзім сябе ўсе разам і кожны паасобку. І гэтая магчымасць далучэння палягае ў адкрытасці ўваходу ў стасункі не толькі паміж персанажамі, але і найперш паміж ролямі і выканаўцамі, а таксама і паміж самімі акторамі. Пакуль усё гэта ёсць — побач з Казікам, Юзікам, Рагойшай, Аліцыяй ёсць Вольскі, Вайцюшкевіч, Камоцкая, Круглова — кожным разам канцэрт ператвараецца ў супольную практыку самаразумення. І тады не такімі ўжо важнымі становяцца абставіны п’есы.

З усяго "Народнага альбома" толькі дзве песні — не песні персанажаў. Гэта песні выканаўцаў, тых, хто праз свае ролі і пʼесу шукае і знаходзіць сябе. "Я, дажалю, не пан" — спроба зафіксаваць тое самае, знойдзенае, няўлоўнае, сутнасць таго, што ёсць я ці мы, што дае магчымасць заставацца сабой, у кароткае імгненне адчуваць саматоеснасць. "Простыя словы" — як шлях і спосаб гэтага пошуку, здольнасць глядзець на тое, што побач і здаецца звычайным і нявартым увагі, але з якога паўстае свет і мы самі.

"Народны альбом" працягвае жыць не толькі праз свой статус знакавай культурнай падзеі і нават не праз прыцягальнае "шоў", а праз шматузроўневую і хітра сплеценую прастору дель артэ. Каламбіна, П’еро, Арлекін, Казік, Юзік, Адэля жывуць, пакуль мы зможам разам з выканаўцамі "праз іх" разумець сябе.

   

Тэкст упершыню быў апублікаваны на сайце Лятучага ўніверсітэта

   

  


   

   

Змест альбома:

1. Пад прыгнётам панскім
2. Маладое піва
3. Ать-два левой
4. Край ты мой, край
5. Матка Боска Вострабрамска
6. Эх, змагаліся...
7. Кантрабандыст
8. Два польскіх шпіёны
9. Настаўнік Рагойша
10. Lomir zich iberbetn
11. Крэўская полька
12. Я, дажалю, не пан
13. Адэлька
14. Аргентынскае танга
15. Мой паляўнічы
16. Юзік
17. Казік
18. Бойка на лузе
19. Ja spiewam po polsku
20. Аліцыя
21. Ать-два правой
22. ЛаЛаЛаЛа
23. Дарагія маі масквічы
24. Надзенька
25. Сьнежань, студзень і люты
26. Майская песьня
27. Простыя словы

Спіс удзельнікаў:

1. Міхал Анемпадыстаў: ідэя і канцэпцыя альбома, тэксты — збор і апрацоўка, укладанне альбома, графічны дызайн, рэчытатыў (7), дадатковы спеў (26).
2. Лявон Вольскі: спеў (1-4, 6, 8, 9, 11-13, 16-22, 26, 27), рэчытатыў (7), акустычная гітара (2, 4, 6, 11-13, 16, 17, 19, 22, 26), электрычная гітара (25), бас-гітара (11), бубны (11), Kurzweil-2000 (1, 2, 5, 7, 8, 20, 25).
3. Кася Камоцкая: канцэпцыя альбома, спеў (1, 4, 7, 8, 15, 20, 23, 26), гітара (15, 23).
4. Анатоль Додзь: канцэпцыя альбома, гукарэжысура (1-14, 16-23, 25-27), мастэрынг, укладанне альбома, дадатковы спеў (21).
5. Сяргей "Шлёма" Лабандзіеўскі: гукарэжысура (10, 15, 24), дадатковы спеў (2, 3, 13, 26), голас камісара (3, 21).
6. Зьміцер Вайцюшкевіч: спеў (14), кларнэт (10), флейта (5, 22), Kurzweil-2500 (14).
7. Вераніка Круглова: спеў (5).
8. Ірына Курапаткіна: спеў (25), дадатковы спеў (23, 26), рытмовае плясканне (18).
9. Аляксандар Памідораў: спеў (10), акустычная гітара (10), дадатковы спеў (13).
10. Inkognito: спеў (24).
11. Сяргей Ахрамовіч: баян "Мелодия" (2, 11, 13, 22, 26), дадатковы спеў (2, 20, 21, 26).
12. Юлія Глушыцкая: віяланчэль (4, 7).
13. Алег "Алезіс" Дземідовіч: бубны (4, 11-13, 22, 26, 27), дадатковы спеў (22).
14. Юрась Ляўкоў: бас-гітара (4, 11-13, 22, 26).
15. Піт Паўлаў: акустычная гітара (12, 27), дадатковы спеў (22).
16. Слава Корань: электрычная гітара (8), дадатковы спеў (8).
17. Дзяніс Архіпаў: кантрабас (10).
18Вольга Бабак: дадатковы спеў (9, 26), рытмовае плясканне (18).
19. Вольга Караткевіч: дадатковы спеў (9, 26).
20. Генадзь Кеснер: дадатковы спеў (2, 3, 20, 21, 26).
21. Алесь Ляшкевіч: дадатковы спеў (3, 21, 26).
22. Юры Каролік: дадатковы крык (2, 26).
23. Каймар Ягер: фота.
24. Кляўс Зэмдэта: мадэль.
25. Улад Казаноўскі: графічны дызайн.

   

Другие новости раздела «Общество»

Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Представляем отчет по результатам второго комплексного исследования-мониторинга реализации Республикой Беларусь Конвенции ЮНЕСКО об охране и поощрении разнообразия форм культурного самовыражения.
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Ад учорашняга дня Улад Вялічка сыйшоў з пасады генеральнага дырэктара Міжнароднага кансорцыума "ЕўраБеларусь", але шэрагаў сябраў арганізацыі ён не пакідае.
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Образование в Беларуси не меняется, потому что государство заинтересовано в дешевой и в меру грамотной рабочей силе.
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
11 марта 1882 года в Сорбонне Эрнест Ренан прочел свою знаменитую лекцию "Что такое нация".
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Я знаю, что такое национальная валюта, но не знаю, что такое национальный характер.
Культурная политика как фактор развития (Фото)
Культурная политика как фактор развития (Фото)
В Беларуси есть цензура и не соблюдаются авторские права, а Кодекс о культуре направлен прежде всего на ее контроль, а не на развитие.
Татьяна Водолажская: Беларусам не свойственно рефлексировать свои эмоции и рассказывать о них
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Три десятка лет истории проведения "Чернобыльского шляха", приуроченного к годовщине катастрофы на Чернобыльской АЭС, делают его культурным достоянием Беларуси.
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Философия — это то, чем я занимаюсь.
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Как-то политолог Павел Усов написал: "Тема выборов уже стала проблемой не политической, а философской. Проблемой мировоззренческой. В спорах сталкиваются не практические, а ценностные системы".
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Проект "Живая Библиотека" представил отчет по результатам пилотного исследования "Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений".
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
30 января 2019 года в Гомеле прошел информационный день программы ЕС "Восточное партнерство".
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Четыре года борьбы за Осмоловку ее жителей и активистов принесли победу: первый послевоенный микрорайон Минска сносить не будут.
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Беларусский философ и методолог Владимир Мацкевич в своем блоге в Фейсбуке поделился размышлениями, которые озаглавил "О правилах поведения".
Ці выратуе дэпалітызацыя і дыялог з уладамі грамадзянскую супольнасць Беларусі? (Фота)
Ці выратуе дэпалітызацыя і дыялог з уладамі грамадзянскую супольнасць Беларусі? (Фота)
Старшы аналітык Цэнтра еўрапейскай трансфармацыі Аксана Шэлест тлумачыць, "што можа развіць і забіць" грамадзянскую супольнасць Беларусі.
Спор философа с Богом за Беларусь
Спор философа с Богом за Беларусь
"Бороться с Богом мне незачем, а вот поспорить за Беларусь — есть повод", — пишет философ и методолог Владимир Мацкевич.
До Киева не доведет. Почему нет связи между языком и готовностью бороться за независимость страны
До Киева не доведет. Почему нет связи между языком и готовностью бороться за независимость страны
Большинство беларусов считают свою страну самодостаточной — вне зависимости от того, на каком языке говорят. И уверены, что она должна оставаться независимой.
Публичная встреча с Адамом Михником "[Не]своя страна" (Видео)
Публичная встреча с Адамом Михником "[Не]своя страна" (Видео)
17 декабря 2018 года в Минске Летучий университет и Галерея TUT.BY провели публичную встречу с легендарным польским диссидентом, общественным деятелем и журналистом Адамом Михником.
Уладзімір Мацкевіч: Каля ста чалавек кожны год вучыцца ў беларускім Лятучым універсітэце (Аўдыё)
Уладзімір Мацкевіч: Каля ста чалавек кожны год вучыцца ў беларускім Лятучым універсітэце (Аўдыё)
Адукацыйная пляцоўка была створана на ўзор Лятучага ўніверсітэта, які пад канец 1970-х гадоў дзейнічаў у Польшчы.
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 12, 2018
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 12, 2018
Центр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 12, 2018.
"Повестка 50": история одной кампании

Общественная кампания по реализации принципов Конвенции ООН о правах людей с инвалидностью подводит итоги и намечает новые горизонты.

Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)

Представляем отчет по результатам второго комплексного исследования-мониторинга реализации Республикой Беларусь Конвенции ЮНЕСКО об охране и поощрении разнообразия форм культурного самовыражения.

Улад Вялічка — пра ўдзел Беларусі ва Усходнім партнёрстве: трэба больш жадаць і намагацца большага

10 год удзелу Беларусі ва Усходнім партнёрстве. Што гэта дало нашай краіне? Як складваліся адносіны з ЕС? Якімі магчымасцямі Беларусь да гэтага часу не скарысталася? Чаго чакаць надалей?

Перспективы политического протеста в России: эскизный набросок

Нельзя понять анатомию человека, основываясь исключительно на анатомии обезьяны. Человек продвинулся в своей эволюции куда дальше.