Вторник 24 апреля 2018 года | 23:48
  • бел / рус
  • eng

Прэмія Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі: інтрыга да апошняга

07.06.2013  |  Общество   |  Зміцер Казлоўскі, ЕўраБеларусь,  
Прэмія Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі: інтрыга да апошняга фота Службы iнфармацыi "ЕўраБеларусi"

Імёны лаўрэатаў прэміі Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі да апошняга моманту перад уручэннем застануцца таямніцай нават для арганізацыйнага камітэту.

 Пра гэта Службе інфармацыі “ЕўраБеларусі” распавёў кандыдат сацыялагічных навук Аляксей Ластоўскі з Інстытута палітычных даследванняў “Палітычная сфера” – аднаго з арганізатараў Міжнароднага кангрэсу даследчыкаў Беларусі.

Нагадаем, што зусім нядаўна стаў вядомы шорт-ліст прэміі, якая будзе ўручацца па трох намінацыях: сацыяльныя навукі (палітычныя навукі, сацыялогія), гуманітарныя навукі (філасофія, філалогія, лінгвістыка, мастацтвазнаўства) і гісторыя.

Працэс адбору публікацый ажыццяўляўся ў цалкам адкрытым рэжыме, – заўважыў Аляксей Ластоўскі. – Любы чалавек мог вылучаць як свой уласны тэкст, так і рэкамендаваць на прэмію тых, каго палічыць вартым. Да тэкстаў былі мінімальныя тэхнічныя патрабаванні – гэта павінна была быць навуковая публікацыя”.
Збор працаў доўжыўся да сярэдзіны лютага гэтага году. “Калі мы сабралі усе тэксты, то пераслалі іх экспертам. Былі створаныя тры экспертныя рады па адной на кожную намінацыю – “Гісторыя”, “Сацыяльна-палітычныя навукі” і “Гуманітарныя навукі”. І, дзякуючы падтрымцы “ЕўраБеларусі”, рады зраблi прафесійную ацэнку атрыманых працаў", – патлумачыў прадстаўнік аргкамітэту прэміі.
 
Якім жа чынам праводзілася ацэнка?
 
У склад кожнай рады ўвайшлі каля 10 экспертаў, якія ацэньвалі усе публікацыі, якія прайшлі першасны тэхнічны адбор. Гэтыя эксперты склалі ўласныя рэйтынгі, вылучыўшы па 5 лепшых, на іхнюю думку, публікацый паводле двух крытэраў. Першы крытэр вызначае, які ўнёсак у навуку робіць тая ці іншая публікацыя. Другі крытэр – гэта выкарыстанне новых метадаў альбо ўзорная праца з агульнавядомымі метадамі.
 
“Гэтыя спісы былі рэйтынгаваныя. І сабраўшы іх разам, можна падлічыць агульную колькасць балаў, якую набрала кожная з працаў-прэтэндэнтаў, і вызначыць, хто ж у выніку перамагае. Уся гэта інфармацыя захоўваецца зараз у запячатаных канвертах, якія будуць ускрытыя толькі на кангрэсе”, – заўважыў Аляксей Ластоўскі.
 
Такім чынам, імёны пераможцаў стануць вядомыя толькі падчас трэцяга Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі, які пройдзе 11-13 кастрычніка ў Каўнасе.
Але апроч рэйтынгаваных спісаў эксперты дасылалі арганізатарамі і спісы 5 лепшых публікацый без указання месцаў, якое яны аддаюць той ці іншай публікацыі.
 
“Маючы гэтыя спісы, можна правесці пэўны аналіз таго, якія публікацыі сустракаюцца часцей. Мы папярэдне апрацавалі нерэйтынгаваныя спісы , і на іх падставе былі складзеныя шорт-лісты па намінацыях, якія былі нядаўна абнародаваныя”, - нагадаў прадстаўнік Інстытута “Палітычная сфера”.
 
Як вялася праца экспертаў на практыцы?
 
Доктар гістрычных навук Алесь Смалянчук, які ўваходзіў у экспертную групу па намінацыі “Гісторыя”, заўважыў, што ім на ацэнку было пададзена каля 20 працаў.
“Працы вельмі розныя. Адна з праблем, з якою я сутыкнуўся, палягала ў тым, што ў гэтым спісе былі як вялікія манаграфіі, часам да 400 старонак, так і невялікія артыкулы. І ўжо на стадыі абмеркавання эксперты пачалі ставіць пытанне пра тое, што трэба неяк гэта падзяліць, што вельмі цяжка параўноўваць манаграфіі і артыкулы. Можа, на наступны год гэта адбудзецца. А пакуль што ўсе працы засталіся ў агульным спісе”, – заўважыў Алесь Смалянчук.
 
“У нас было каля месяца на тое, каб ацаніць усе працы. Спачатку задача падавалася складанай. Але калі я пазнаёміўся з гэтымі працамі, пачытаў іх, то мае пяцёркі – як паводле метаду, так і ў галіне ведаў – у асноўным супадалі. Гэта былі адны і тыя ж працы, – заўважыў доктар гістарычных навук. – Апынулася, што выкарыстанне нейкіх новых метадаў адначасна дае вельмі сур’ёзны прарыў у пашырэнні нашых ведаў пра мінулае Беларусі. І гэтага можна было чакаць”.
 
Што рабіць з экспертамі-намінантамі?
 
Але як выходзіць з сітуацыі, каля сябра экспертнай групы адначасова намінуецца на прэмію? Гэтае пытанне не засталося без увагі арганізатараў Кангрэса, адзначыў Аляксей Ластоўскі:
 
“Мы палічылі, што нельга ўводзіць такога абмежавання, каб працы экспертаў не вылучаліся на прэмію. Бо запрошаныя намі ў экспертную групу людзі – гэта прафесіяналы, якія таксама выпускаюць навуковыя публікацыі. І калі мы шукаем сапраўды лепшую публікацыю, то трэба альбо выкідваць палову экспертнай рады, альбо неаб’ектыўна падыходзіць да конкурснага пачатку . І тады вельмі добрыя публікацыі будуць выпадаць з намінавання на прэмію”.
 
У выніку было прынятае рашэнне, паводле якога эксперты-намінанты, праводзячы ацэньванне публікацый, не могуць вылучаць у спіс найлепшых публікацый свае тэксты.
 
“Адпаведна, калі мы робім фінальны падлік, збіраючы ацэнкі ад усіх экспертаў, то атрымліваецца, што тэарэтычна публікацыя чальца экспертнай рады мае нават крыху меньшыя шансы на тое, каб набраць як мага больш балаў. Бо як мінімум адзін чалавек, які мог бы гэты бал даць, выпадае. Але калі гэта сапраўды вартая ўзнагароды публікацыя, то яна зможа перамагчы нават пры статыстычна неспрыяльных абставінах”, – падкрэсліў Аляксей Ластоўскі.
 
“Не атрымліваць узнагароды, а заслугоўваць іх”
 
Алесь Смалянчук, чый артыкул “Краёвая ідэя і беларускі нацыянальны рух у Заходняй Беларусі ў 1920–1930-я гг.” таксама трапіў у шорт-ліст намінантаў, прызнаўся, што абсалютна не звяртаў на гэты факт увагу, праводзячы ацэнку працаў іншых кандыдатаў на атрыманне прэміі.
 
“Калі я глядзеў іншыя працы, я абсалютна не думаў пра гэта. Бо не лічу, што мой артыкул з’яўляецца нейкім сур’ёзным унёскам у беларускую гістарыяграфію. Можа, у сэнсе тэматычным краёвая ідэя і памежжа Заходняй Беларусі – гэта даволі новая тэма, якая мала закраналася. Мне прыемна, што яна трапіла ў сямёрку гістарычных публікацый. Але, як пісаў Карамзін, ”мая справа – не атрымліваць узнагароды, а заслугоўваць іх”. Так што гэта на маю ацэнку істотна не ўплывала”, - заявіў доктар гістарычных навук.

Другие новости раздела «Общество»

Хто кіруе светам: Трамп з Пуціным ці закрытыя клубы выбраных? (Відэа)
Хто кіруе светам: Трамп з Пуціным ці закрытыя клубы выбраных? (Відэа)
Неўзабаве будзе названы пераможца конкурса ад Фонду глабальных выклікаў (Global Challenges Foundation), які атрымае 5 млн. долараў за ідэю-праект па супрацьдзеянні гэтым самым глабальным праблемам.
Форум "Место встречи: Будущее" прошел 14-15 апреля в Минске (Фото)
Форум "Место встречи: Будущее" прошел 14-15 апреля в Минске (Фото)
Более сотни представителей разных сфер деятельности на протяжении двух дней обсуждали самые инновационные и проблемные тренды сегодняшнего и завтрашнего дня.
Форум "Место встречи: Будущее": начало (Фото)
Форум "Место встречи: Будущее": начало (Фото)
14 апреля в Минске начал работу форум "Место встречи: Будущее".
Технари vs. гуманитарии. Почему такое разделение плохо для инноваций
Технари vs. гуманитарии. Почему такое разделение плохо для инноваций
Почему разделение на технарей и гуманитариев больше не работает? Стоит ли нам назначить "жертв войны за прекрасное будущее"? И как заставить инноваторов из разных сфер поговорить друг с другом?
Новое беларусское кино. Со скоростью черепахи, но с неотвратимостью слона
Новое беларусское кино. Со скоростью черепахи, но с неотвратимостью слона
"Нашы сваякi" — уже так хочется говорить про Леонида Калитеню и Наталью Бружник, что несут на своих плечах проект "СВАЁ КІНО" и немалую часть всего независимого беларусского кинематографа.
Первая беларусская газета с дополненной реальностью
Первая беларусская газета с дополненной реальностью
Все хотят жить в нормальной, хорошей, счастливой стране. Кто-то эмигрирует в страну, которую считает нормальной, кто-то добивается того, чтобы эта страна стала нормальной.
Национальный университет: как не загнать себя в "гетто" в условиях хронической стабильности
Национальный университет: как не загнать себя в "гетто" в условиях хронической стабильности
В Беларуси работает более 50 университетов, однако по мнению ряда беларусских ученых и экспертов, ни одно из этих учебных заведений нельзя назвать университетом в настоящем значении этого понятия.
Фільмы пра беларускую моладзь трапілі ў сталічны пракат (Відэа і аўдыё)
Фільмы пра беларускую моладзь трапілі ў сталічны пракат (Відэа і аўдыё)
12 красавіка ў трох кінатэатрах Мінска пачнуць круціць маладзёжны кінаальманах "Пакаленне.by".
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 3, 2018
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 3, 2018
Центр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 3, 2018.
Ностальгия и мечта
Ностальгия и мечта
Пытаюсь вспомнить премьер-министров, которые руководили страной после 1994 года. Всплывают какие-то фамилии.
Валянцін Акудовіч: Свабода ніколі не прыходзіць туды, дзе яе не чакаюць (Аўдыё)
Валянцін Акудовіч: Свабода ніколі не прыходзіць туды, дзе яе не чакаюць (Аўдыё)
Ці адбылося Свята сёлета на 25 сакавіка? Чаму беларуская палітычная апазіцыя — гэта аксюмарон? І як разумець афарыстычную фразу, што свабоду нельга заваяваць, а магчыма толькі дачакацца?
Сэнс стагоддзя (Відэа)
Сэнс стагоддзя (Відэа)
Якім чынам падзеі стогадовай даўніны вызначаюць нашу сучаснаць? Беларускія інтэлектуалы і грамадскія дзеячы віншуюць са 100-годдзем БНР і вызначаюць сэнс юбілею.
Свабода і сумневы. Як у Мінску працуе ўніверсітэт, не падобны да іншых
Свабода і сумневы. Як у Мінску працуе ўніверсітэт, не падобны да іншых
Інтэрнэт змяніў сферу адукацыі да непазнавальнасці. Самыя розныя адукацыйныя курсы — ад рамонту сантэхнікі да сучаснай філасофіі — можна засвоіць, не выходзячы з дома. За грошы і без грошай.
Татьяна Водолажская: Университет — это не стены
Татьяна Водолажская: Университет — это не стены
Сколько лет университету? Формально, около тысячи. Но сама идея поставить истину и мышление во главу угла гораздо старше.
Клин клином, смех смехом
Клин клином, смех смехом
В это с трудом поверят современные городские беларусы, я и сам вспоминаю это с сомнением, но я застал то время, когда беларусам русский язык казался смешным.
Святло, якое нам застаецца
Святло, якое нам застаецца
Беларускі дызайнэр, мастак, фатограф, паэт і перакладчык, аўтар "Народнага альбома" Міхал Анемпадыстаў нечакана для ўсіх нас пайшоў з жыцця 24 студзеня гэтага года.
Ничто не ново под луной
Ничто не ново под луной
По календарю март, а впечатление такое, что зима только начинается. Но к марту люди уже устали от зимы.
Пять женщин, которые меняют Беларусь (Фото)
Пять женщин, которые меняют Беларусь (Фото)
Когда обсуждается роль женщин в беларусском обществе, часто возникают споры.
Идеи для масс
Идеи для масс
Массу можно показать пальцем, можно вывести на площадь, собрать на Майдан. А людей, которые овладели идеей, а она ими нет, на площадь не выведешь.
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 2, 2018
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 2, 2018
Центр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 2, 2018.
Рэальная праца Канвенцыі залежыць ад усіх зацікаўленых супольнасцяў і арганізацый

Якія вынікі дае кампанія “Павестка 50”, што дапамагае ўвасобіць у жыццё Канвенцыю аб правах людзей з інваліднасцю ў рэгіёнах?

Обзор "Свобода ассоциаций и правовое положение некоммерческих организаций в Беларуси" за 2017 год

Центр правовой трансформации (Lawtrend) и Ассамблея неправительственных демократических организаций подготовили обзор свободы ассоциаций и правового положения НКО в Беларуси в период 2017 года.

Хто кіруе светам: Трамп з Пуціным ці закрытыя клубы выбраных? (Відэа)

Неўзабаве будзе названы пераможца конкурса ад Фонду глабальных выклікаў (Global Challenges Foundation), які атрымае 5 млн. долараў за ідэю-праект па супрацьдзеянні гэтым самым глабальным праблемам.

Первая беларусская газета с дополненной реальностью

Все хотят жить в нормальной, хорошей, счастливой стране. Кто-то эмигрирует в страну, которую считает нормальной, кто-то добивается того, чтобы эта страна стала нормальной.