Среда 19 июня 2019 года | 15:09
  • бел / рус
  • eng

Жыццё, якое яно ёсць. За што любяць і ненавідзяць “Ганцавіцкі час”

22.10.2018  |  Общество   |  Яўгенія Бурштын, ЕўраБеларусь,  
Жыццё, якое яно ёсць. За што любяць і ненавідзяць “Ганцавіцкі час” Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Калі не заўважаць праблем і нарываў, то ўсё згніе і загіне.

Прыкладаў, калі незалежнае медыя выступае не толькі сродкам масавай інфармацыі, а адначасова бізнес-праектам, пляцоўкай для камунікацыі супольнасці, і нават інструментам для вырашэння грамадскіх праблем, у Беларусі не так шмат. Асаблівая рэдкасць гэта для перыферыі. Таму газета “Ганцавіцкі час” (а цяпер яшчэ і партал “Першы рэгіён”, які вырас з выдання) – у пэўным сэнсе феномен.

Барацьба не на роўных

– Нас не пусцілі на пасяджэнне аблвыканкама з удзелам Мясніковіча, а матэрыял з усімі цытатамі адтуль на нашым сайце з’явіўся нават раней, чым у дзяржаўных СМІ. Адкуль мы бярэм інфармацыю – сакрэт. Я называю гэта добрымі стасункамі, – хітра паблісквае вачыма за акулярамі галоўны рэдактар выдання Пётр Гузаеўскі.

Для сусветнай журналістыкі такі падыход да збору інфармацыі – звычайная практыка, але не для беларускай, дзе, як правіла, не атрымаўшы звестак з даступных крыніц, журналіст складвае рукі. Таму нават у буйных медыя амаль не існуе такога жанру, як журналісцкае расследванне. Аднак Пётр у "сваёй правінцыі" робіць амаль немагчымае: умудраецца праводзіць і публікаваць расследванні, якія датычацца не толькі Ганцавіцкага рэгіёну, але і вядуць да вышэйшых сталічных чыноўнікаў.  Згадзіцеся, ва ўмовах, калі Следчы камітэт шчэміць нават такіх гігантаў, як TUT.BY і БелаПАН, гучыць як міф.

Яшчэ больш неверагодна выглядаюць лічбы.

Першы нумар газеты выйшаў у снежні 2001 года, гэта былі чатыры чорна-белыя старонкі накладам у 1000 асобнікаў, якія распаўсюджваліся бясплатна. Цяпер “Ганцавіцкі час” – гэта 24 паласы, часткова каляровыя, накладам у 4 000 асобнікаў (і гэта на 27200 насельніцтва раёна), плюс, канешне ж, інтэрнэт-версія. Для параўнання: наклад дзяржаўнай раённай газеты “Савецкае Палессе” – 3192 асобнікі.

– Я не лічу іх канкурэнтамі, яны – калегі, але ж роўных магчымасцяў працы ў нас няма. Бо калі б яны былі роўнымі, тут засталася б толькі адна газета – наша, – усміхаецца Пётр Гузаеўскі.

Пётр Гузаеўскі. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

“Мы не здраджваем сваім прынцыпам”

Як недзяржаўнаму СМІ не проста выжыць у глыбінцы, але быць запатрабаваным і заваёўваць новую аўдыторыю?

Рэдакцыя “Ганцавіцкага часу” лічыць, што газета павінна на сабе зарабляць. Таму 40% прыбытку выданню прыносіць рэклама, астатняе забяспечваюць продаж і падпіска (праз яе, дарэчы, рэалізуецца 70% накладу). Апроч таго рэдакцыя арганізавала дадатковыя паслугі: тыпаграфскія, фота на дакументы, продаж фотарамак… Але гэта ўсё – дадатковы прафіт. Першасны клопат рэдакцыі – захоўваць цікавасць чытачоў да газеты.

– Якім чынам мы гэта робім? Найперш, мы не здраджваем сваім прынцыпам аб’ектыўнасці і праўдзівасці. Мы пазіцыянуем сябе як пляцоўку, дзе гарантуецца канстытуцыйнае права чалавека выказаць любое сваё меркаванне, нават калі мы яго не падзяляем. Мы паказваем жыццё такім, якое яно ёсць.

Пётр прызнаецца, што не ўсім гэта падабаецца. Частка людзей усё яшчэ баіцца незалежнага выдання, ды і з мясцовымі ўладамі складваюцца няпростыя адносіны.

– Неаднойчы мы атрымлівалі папярэджанні ад Міністэрства інфармацыі і пракуратуры. Нам званілі, казалі, што на нас скардзіцца выканкам, бо мы публікуем шмат крыміналу. Але ж у раёне адбываюцца выключныя, рэзанансныя сумныя падзеі – нам што, не пісаць пра гэта? Мы не замоўчваем праблемы. Ці нядаўна, калі мы праводзілі журналісцкае расследванне аб заморы рыбы на рыбгасе “Лактышы”, мне патэлефанавалі і прыгразілі завесці крымінальную справу. Але ўсе пагрозы скончыліся нічым.

Праўда, нядаўна “Ганцавіцкаму часу” адмовілі ў распаўсюдзе праз сетку крам райспажыўсаюза.

– Я лічу, што старшыню праўлення прымусілі скасаваць дамову. Безумоўна, мы страцілі праз гэта наклад. Гэта адбылося ўжо ў другі раз. У першы раз прычынай стаў наш артыкул аб тым, што людзі атруціліся ў іх рэстаране. Тады паўстаў цяжкі выбар: данесці людзям праўду і пакрыўдзіць партнёраў ці захаваць партнёраў, але страціць давер у аўдыторыі? Але ў нас ёсць прынцып: нягледзячы ні на што, мы не можам хаваць ад чытача рэзанансную інфармацыю. І ўвогуле нармальная газета, калі яна хоча прыносіць карысць для людзей і ўздымаць вострыя пытанні, заўсёды павінна быць у апазіцыі, якая б улада ні была.

У той жа час выданню нельга падладжвацца пад пажаданні чытача, хоць ён плаціць грошы за інфармацыю, якую атрымлівае, перакананы Пётр Гузаеўскі.

Пётр Гузаеўскі. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

“Праваахоўныя органы нам зайздросцяць”

Безумоўна, і “Ганцавіцкі час” закранае праблема захавання друкаванай версіі газеты. Падчас падпісных кампаній рэдакцыя ездзіць па вёсках і размаўляе з людзьмі. Апроч таго для падпісчыкаў стварылі дысконтныя карты, якія даюць права на зніжку пры атрыманні дадатковых паслуг, якія прадастаўляе рэдакцыя, а таксама на бясплатную кансультацыю юрыста.

І ўсё ж выданне пераходзіць у фармат канвергентнай рэдакцыі, якая выпускае некалькі інфармацыйных прадуктаў. Цяпер гэта газета “Ганцавіцкі час” і яе сайт, а таксама медыяпартал “Першы рэгіён”, які стартаваў летась. 

– Мы прааналізавалі канкурэнтнае асяроддзе і пачалі ствараць гэты сайт з двух рэгіёнаў – Івацэвічаў і Бярозы, пасля далучылі да іх Ганцавічы і Пінск.

“Першы рэгіён” – гэта не толькі парадкавы нумар Брэсцкай вобласці, але і амбітная мэта быць першымі пастаўшчыкамі інфармацыі на гэтай тэрыторыі.

– Прынамсі ў Ганцавічах нам гэта ўдаецца: мы часта аказваемся на месцах здарэнняў нават раней за хуткую, пажарных, міліцыю. Праваахоўныя органы нам нават зайздросцяць, – зазначае Пётр Гузаеўскі.

Па яго словах, праца рэдакцыі цяпер пабудавана з арыентацыяй не на выхад штотыднёвіка, а як бы на выхад штодзённай газеты: сайты медыяпраекта абнаўляюцца фактычна кругласуткава. І калі аўдыторыя сайту “ГЧ” складае 3000 унікальных наведвальнікаў за суткі, то на “Першым рэгіёне” гэта ўжо 8000.

Хоць цяпер справы ў рэдакцыі ідуць адносна добра, так было не заўсёды. Пётр прызнаецца, што былі часы, калі ўзнікалі думкі закрыць газету. І цяпер ён кажа, што не ведае, як выданню ўдалося выжыць і паступова стаць прыбытковым.

– Зарабляць у тыя часы даводзілася па-рознаму: і ездзіць у Расію на будоўлі, і граць на вяселлях, – узгадвае галоўны рэдактар. – Але аднойчы я ішоў па вуліцы, і нейкая бабулька схапіла мяне за руку і пачала дзякаваць за тое, што мы ёй дапамаглі. І я падумаў: значыць, мы нешта карыснае робім, газета камусьці патрэбная.

У перспектыве Пётр Гузаеўскі бачыць свой праект не проста СМІ, а цэнтрам камунікацыі ў рэгіёне – балазе, энергіі і жадання развівацца ў яго на гэта хапае. Да таго ж нядаўна істотна змяніўся штат выдання, прыйшлі маладыя актыўныя людзі, якія хочуць змяняць месца, дзе жывуць. Бо яны, як і Пётр, лічаць, што з’язджаць у больш “перспектыўнае” асяроддзе – не выйсце, трэба ствараць яго тут, на месцы.

– А тое, што мясцовым чыноўнікам мы не падабаемся… Ну дык працуйце, як трэба, і мы будзем пра гэта пісаць! – падсумоўвае рэдактар.

Пётр Гузаеўскі. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі"

Другие новости раздела «Общество»

Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
11 марта 1882 года в Сорбонне Эрнест Ренан прочел свою знаменитую лекцию "Что такое нация".
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Я знаю, что такое национальная валюта, но не знаю, что такое национальный характер.
Культурная политика как фактор развития (Фото)
Культурная политика как фактор развития (Фото)
В Беларуси есть цензура и не соблюдаются авторские права, а Кодекс о культуре направлен прежде всего на ее контроль, а не на развитие.
Татьяна Водолажская: Беларусам не свойственно рефлексировать свои эмоции и рассказывать о них
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Три десятка лет истории проведения "Чернобыльского шляха", приуроченного к годовщине катастрофы на Чернобыльской АЭС, делают его культурным достоянием Беларуси.
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Философия — это то, чем я занимаюсь.
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Как-то политолог Павел Усов написал: "Тема выборов уже стала проблемой не политической, а философской. Проблемой мировоззренческой. В спорах сталкиваются не практические, а ценностные системы".
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Проект "Живая Библиотека" представил отчет по результатам пилотного исследования "Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений".
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
30 января 2019 года в Гомеле прошел информационный день программы ЕС "Восточное партнерство".
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Четыре года борьбы за Осмоловку ее жителей и активистов принесли победу: первый послевоенный микрорайон Минска сносить не будут.
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Беларусский философ и методолог Владимир Мацкевич в своем блоге в Фейсбуке поделился размышлениями, которые озаглавил "О правилах поведения".
Ці выратуе дэпалітызацыя і дыялог з уладамі грамадзянскую супольнасць Беларусі? (Фота)
Ці выратуе дэпалітызацыя і дыялог з уладамі грамадзянскую супольнасць Беларусі? (Фота)
Старшы аналітык Цэнтра еўрапейскай трансфармацыі Аксана Шэлест тлумачыць, "што можа развіць і забіць" грамадзянскую супольнасць Беларусі.
Спор философа с Богом за Беларусь
Спор философа с Богом за Беларусь
"Бороться с Богом мне незачем, а вот поспорить за Беларусь — есть повод", — пишет философ и методолог Владимир Мацкевич.
До Киева не доведет. Почему нет связи между языком и готовностью бороться за независимость страны
До Киева не доведет. Почему нет связи между языком и готовностью бороться за независимость страны
Большинство беларусов считают свою страну самодостаточной — вне зависимости от того, на каком языке говорят. И уверены, что она должна оставаться независимой.
Публичная встреча с Адамом Михником "[Не]своя страна" (Видео)
Публичная встреча с Адамом Михником "[Не]своя страна" (Видео)
17 декабря 2018 года в Минске Летучий университет и Галерея TUT.BY провели публичную встречу с легендарным польским диссидентом, общественным деятелем и журналистом Адамом Михником.
Уладзімір Мацкевіч: Каля ста чалавек кожны год вучыцца ў беларускім Лятучым універсітэце (Аўдыё)
Уладзімір Мацкевіч: Каля ста чалавек кожны год вучыцца ў беларускім Лятучым універсітэце (Аўдыё)
Адукацыйная пляцоўка была створана на ўзор Лятучага ўніверсітэта, які пад канец 1970-х гадоў дзейнічаў у Польшчы.
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 12, 2018
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 12, 2018
Центр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 12, 2018.
Ці ёсць жыццё пасля стартапу, альбо Што агульнага паміж культурай і мопсам?
Ці ёсць жыццё пасля стартапу, альбо Што агульнага паміж культурай і мопсам?
Пры цяперашняй модзе на стартапы людзі навучыліся вельмі добра прэзентаваць сябе і свае праекты, але адказу на пытанне “А што далей?” – няма.
Татьяна Водолажская: Онлайн­ создает совершенно новую образовательную среду
Татьяна Водолажская: Онлайн­ создает совершенно новую образовательную среду
Дистанционные программы стремительно набирают популярность. Как в таких условиях трансформировать работу университетов, чтобы сохранить их конкурентоспособность на рынке образовательных услуг?
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 11, 2018
Электронный бюллетень Центра правовой трансформации "LawtrendMonitor", # 11, 2018
Центр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 11, 2018.
«Это наша большая совместная работа»

За три года (столько в Беларуси реализовывалась кампания «Повестка 50») изменить жизнь в городах невозможно. Но изменить структуру отношений в местных сообществах – вполне.

«Это наша большая совместная работа»

За три года (столько в Беларуси реализовывалась кампания «Повестка 50») изменить жизнь в городах невозможно. Но изменить структуру отношений в местных сообществах – вполне.

Улад Вялічка — пра ўдзел Беларусі ва Усходнім партнёрстве: трэба больш жадаць і намагацца большага

10 год удзелу Беларусі ва Усходнім партнёрстве. Што гэта дало нашай краіне? Як складваліся адносіны з ЕС? Якімі магчымасцямі Беларусь да гэтага часу не скарысталася? Чаго чакаць надалей?

Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться

11 марта 1882 года в Сорбонне Эрнест Ренан прочел свою знаменитую лекцию "Что такое нация".