Воскресенье 15 декабря 2019 года | 22:45
  • бел / рус
  • eng

Жарсці вакол Асмалоўкі: Не хочацца, каб Мінск згубіў яшчэ адно месца, па якія мы едзем у Вільню

23.06.2017  |  Общество   |  Яўгенія Бурштын, ЕўраБеларусь,  
Жарсці вакол Асмалоўкі: Не хочацца, каб Мінск згубіў яшчэ адно месца, па якія мы едзем у Вільню budgawl.livejournal.com

Жарсці вакол лёсу сталічнай Асмалоўкі выклікаюць хвалю не толькі пратэстаў, але і крэатыву адносна развіцця квартала. Нечакана для ўсіх гэты раён стаўся месцам нараджэння грамадзянскай супольнасці.

Сёння, 23 чэрвеня, пачынаецца грамадскае абмеркаванне праекта забудовы сталічнай Асмалоўкі. Паводле праекта, усе старыя двухпавярховыя дамы ў раёне вул. Багдановіча — вул. Кісялёва — вул. Куйбышава — вул. Камуністычная падлягаюць зносу. Замест іх з'явяцца новыя жылыя дамы вышынёй 5-6 паверхаў з убудаванымі памяшканнямі гандлёва-бытавога прызначэння з падземнымі аўтастаянкамі. Абодва кварталы знітуе крытая грамадска-гандлёвая вуліца з падземнымі аўтастаянкамі (пасаж «Старажоўскі»). Абмеркаванне будзе працягвацца да 17 ліпеня, а прэзентацыя праекта адбудзецца 26 чэрвеня ў 18:30 у будынку адміністрацыі Цэнтральнага раёна (вул. Мельнікайце, 6).

За захаванне Асмалоўкі – самабытнага раёна ў цэнтры горада з паваеннымі двухпавярховікамі і ўтульнымі зялёнымі дворыкамі – грамадскасць змагаецца ўжо не першы год. Каб прыцягнуць увагу да гэтых кварталаў, мясцовыя жыхары і актывісты ладзяць там фэсты (катоў, сабак, джэма і многія іншыя) на вольным паветры, на якія запрашаюць усіх ахвотных. Нераўнадушныя мінчукі стварылі петыцыю супраць зносу дамкоў, распрацавалі канцэпцыю лагатыпа для Асмалоўкі, мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі напісаў кнігу пра гісторыю гэтага месца, а экспертная група дамагаецца надання раёну статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці.

Служба інфармацыі “ЕўраБеларусі” спытала ў сталых мінчукоў, якія працуюць на ніве ўзмацнення грамадзянскай супольнасці Беларусі аб тым, што яны думаюць адносна гэтага чарговага каменя спатыкнення гарадскіх уладаў і жыхароў.

Улад Вялічка, генеральны дырэктар Міжнароднага кансорцыюма “ЕўраБеларусь”:

– Я бачу ў СМІ дыскусію паміж двума лагерамі людзей. Адны прасоўваюць канцэпт аб тым, што горад павінен развівацца, другія – аб тым, што трэба захаваць гістарычную спадчыну.

Для мяне Асмалоўка, у першую чаргу, – адно з абліччаў горада. У нас засталося не так шмат гарадскіх кварталаў, якія маюць свой твар і прадстаўляюць яго і самім мінчукам, і гасцям. Гэты ўтульны раён знаходзіцца ў самым цэнтры горада, таму шмат хто звязаны з ім – альбо працаваў, альбо жыў. Мой першы офіс грамадскай арганізацыі быў на першым паверсе ў такім будынку з драўлянымі перакрыццямі і зялёным наваколлем. Фактычна, было ўражанне, што ты жывеш у сваім доміку. Відавочна, там ёсць складанасці са станам дамоў, але для мяне гэта абсалютна вырашальнае пытанне. Мне не хочацца, каб Мінск згубіў яшчэ адно такое месца, па якія мы звычайна ездзім у Вільню, каб пагуляць і адчуць сябе трошкі больш чалавекам. Бо хтосьці пісаў, што гэтае месца суразмернае чалавеку – немаштабнае, утульнае, і гэта робіць яго прывабным. А пытанні тэхнічнага кшталту, я ўпэўнены, заўжды можна вырашыць. Існуе шмат пляцовак, якія можна выкарыстаць для развіцця горада, для гэтага не абавязкова знішчаць такі досыць самабытны раён.

Яшчэ адзін момант – мы павінны разумець, што ў Асмалоўцы жывуць людзі, якія набывалі кватэры, укладалі ў іх грошы, будавалі планы. Таму першае, што павінны былі зрабіць гарадскія ўлады, – гэта пацікавіцца меркаваннем мясцовых жыхароў. Сапраўды, гэты раён мае вялікія перспектывы зрабіцца, калі не Манмартрам, то крэатыўным кластарам, дзе на першых паверхах можна зрабіць прывабныя месцы ад кавярняў да галерэй. Побач стаіць фактычна збанкручаны завод “Гарызонт”, і чамусьці прыярытэт уладаў палягае не ў тым, каб разабрацца з гэтым нагрувашчваннем індустрыяльнай архітэктуры, а ў тым, каб пазбавіцца ад Асмалоўкі.

Я не хачу казаць пра гістарычную каштоўнасць раёна – для гэтага ёсць эксперты. Але я вырас менавіта ў такім Мінску, з такімі кварталамі, як Асмалоўка, аўтазаводскі квартал, трактаразаводскі… Я памятаю Траецкае прадмесце яшчэ “да фарбавання” – чаму б па аналогіі не зрабіць і Асмалоўку? Да таго ж гэты раён з паркам і Оперным тэатрам поруч дыктуе, што не патрэбны нам чарговы “Кемпінскі”, які немагчыма пасля дабудаваць. Лепей добраўпарадкаваць гэтыя невялічкія дамы з жоўтай фарбай і прывабнымі дворыкамі так, каб там было прыемна жыць і бавіць час.

Таццяна Вадалажская, сацыёлаг, метадолаг, каардынатарка Лятучага ўніверсітэту:

– Я нарадзілася ў Мінску, і мае бацькі таксама, таму частка майго жыцця звязаная з вобразам Асмалоўкі. Аднак мне здаецца, што тут вельмі шмат увагі надаецца эмацыйнаму складніку, на якім, на жаль, немагчыма пабудаваць рашэнне глыбокіх праблем, якія ў нас ёсць. Першая – тое, што мы абсалютна неашчадна, без стратэгічнага бачання ставімся да фармавання ідэнтычнасці горада. І гэта не толькі вобраз горада, і не толькі на паштоўках, але і чалавечыя адносіны жыхароў з месцамі. І гэтае прадумванне ідэнтычнасці горада – чым ёсць Мінск для яго жыхароў, для супольнасцяў, – пакідаецца без увагі. А яшчэ мне здаецца, што Асмалоўка важная сваёй апошняй кароткай гісторыяй, дзе паўстае супольнасць мінчукоў, якія спрабуюць асэнсаваць месца гэтага квартала ў ідэнтычнасці горада. Гэта вельмі важна і, мне здаецца, Асмалоўку варта захоўваць хаця б дзеля “нараджэння” там гараджанаў

Яшчэ адна тэма, якая вельмі мала абмяркоўваецца, – гэта абыходжанне з уласнасцю і жыллём. Бо, фактычна, сітуацыя з Асмалоўкай выглядае так, што адных уласнікаў жылля спрабуюць выселіць, каб пабудаваць на гэтым месцы іншае жыллё. Калі б гаворка вялася пра нейкія грамадсказначныя праекты, дарогі, школы, бальніцы – адна справа, і гэта немагчыма абмяркоўваць без меркавання ўласнікаў. Але замена жылога кварталу на жылы квартал выглядае абсурдна. Мы не прывыклі да таго, што ўласнік – апошняя інстанцыя, якая вырашае, ці заставацца пры сваёй уласнасці, ці растацца з ёй. Гэтае пытанне, на жаль, у нашай культуры не шмат абмяркоўваецца. Мы больш абмяркоўваем  тое, ці з’яўляецца Асмалоўка гісторыка-культурнай каштоўнасцю, чым тое, што людзі набывалі тут жыллё і жывуць у ім.

Калі ўжо шукаць варыянты таго, што можна зрабіць з гэтым кварталам, то толькі з удзелам людзей, якія там жывуць і гатовыя ўкласціся ў тое, каб нешта там рабіць. Безумоўна, там патрэбныя сродкі і праца.

Другие новости раздела «Общество»

Гражданское общество (Часть 6)
Гражданское общество (Часть 6)
Если бы мне понадобилось описать гражданское общество Беларуси в лицах, я бы начал с Валентина Акудовича и Светланы Алексиевич.
Гражданское общество (Часть 5)
Гражданское общество (Часть 5)
Гражданское общество — это реализация идеалов Просвещения. Современное воплощение этих идеалов.
Гражданское общество (Часть 4)
Гражданское общество (Часть 4)
Гражданское общество немыслимо без общественного мнения, общественное мнение невозможно без СМИ. Но гражданское общество — это еще и гражданское действие, гражданское поведение.
Гражданское общество (Часть 3)
Гражданское общество (Часть 3)
Гражданское общество немыслимо без общественного мнения, а общественное мнение невозможно без средств массовой информации.
Гражданское общество (Часть 2)
Гражданское общество (Часть 2)
"Ну, уж это положительно интересно, — трясясь от хохота проговорил профессор, — что же это у вас, чего ни хватишься, ничего нет!" Думаю, все помнят, откуда это.
Гражданское общество (Часть 1)
Гражданское общество (Часть 1)
Гражданское общество в Беларуси есть. Я это точно знаю, поскольку именно солидарность гражданского общества спасла меня от смерти в октябре 2006 года.
Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Представляем отчет по результатам второго комплексного исследования-мониторинга реализации Республикой Беларусь Конвенции ЮНЕСКО об охране и поощрении разнообразия форм культурного самовыражения.
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Ад учорашняга дня Улад Вялічка сыйшоў з пасады генеральнага дырэктара Міжнароднага кансорцыума "ЕўраБеларусь", але шэрагаў сябраў арганізацыі ён не пакідае.
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Образование в Беларуси не меняется, потому что государство заинтересовано в дешевой и в меру грамотной рабочей силе.
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
11 марта 1882 года в Сорбонне Эрнест Ренан прочел свою знаменитую лекцию "Что такое нация".
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Владимир Мацкевич: Нация — множество всех людей с одинаковым государственным паспортом
Я знаю, что такое национальная валюта, но не знаю, что такое национальный характер.
Культурная политика как фактор развития (Фото)
Культурная политика как фактор развития (Фото)
В Беларуси есть цензура и не соблюдаются авторские права, а Кодекс о культуре направлен прежде всего на ее контроль, а не на развитие.
Татьяна Водолажская: Беларусам не свойственно рефлексировать свои эмоции и рассказывать о них
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Методолог Мацкевич: "Чернобыльский шлях" нужно сохранить, отвязавшись от протестов (Видео)
Три десятка лет истории проведения "Чернобыльского шляха", приуроченного к годовщине катастрофы на Чернобыльской АЭС, делают его культурным достоянием Беларуси.
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Владимир Мацкевич: Я — философ и методолог
Философия — это то, чем я занимаюсь.
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Пять самых актуальных задач, которые стоят перед беларусским обществом и нацией
Как-то политолог Павел Усов написал: "Тема выборов уже стала проблемой не политической, а философской. Проблемой мировоззренческой. В спорах сталкиваются не практические, а ценностные системы".
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений
Проект "Живая Библиотека" представил отчет по результатам пилотного исследования "Доступность публичных пространств и мероприятий в Минске: оценка состояния и перспективы изменений".
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
Оксана Шелест: Еще рано говорить о партнерских отношениях структур гражданского общества и власти
30 января 2019 года в Гомеле прошел информационный день программы ЕС "Восточное партнерство".
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Ребята с нашего двора. Как Осмоловка избежала сноса и станет ли она образцом городского активизма
Четыре года борьбы за Осмоловку ее жителей и активистов принесли победу: первый послевоенный микрорайон Минска сносить не будут.
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Владимир Мацкевич: У каждого есть возможность внести свою лепту в общее дело
Беларусский философ и методолог Владимир Мацкевич в своем блоге в Фейсбуке поделился размышлениями, которые озаглавил "О правилах поведения".
Сакрэт поспеху “Бараньскіх Арабесак”

Як маленькае швачнае прадпрыемства на Аршаншчыне вырасла ў сучасную вытворчасць з якаснай прадукацыяй і стварыла сістэму працаўладкавання моладзі з інваліднасцю.

Оксана Шелест: В Беларуси начали появляться новые общественные инициативы (Видео)

В ситуации угрозы для независимости Беларуси они не опираются на традиционные институты гражданского общества и политической оппозиции, а также не ищут и не рассчитывают на какую-либо поддержку извне.

Улад Вялічка — пра ўдзел Беларусі ва Усходнім партнёрстве: трэба больш жадаць і намагацца большага

10 год удзелу Беларусі ва Усходнім партнёрстве. Што гэта дало нашай краіне? Як складваліся адносіны з ЕС? Якімі магчымасцямі Беларусь да гэтага часу не скарысталася? Чаго чакаць надалей?

Владимир Мацкевич: В 2020 году перед нами будут стоять два вызова: "выборы" и "референдум"

7 декабря в солнечном Сочи Лукашенко встречался с Путиным и вел переговоры об "углублении союзной интеграции".