Четверг 20 февраля 2020 года | 09:41
  • бел / рус
  • eng

Леанід Каліценя: Трэба спыніць дзяржаўнае фінансаванне кіно

22.04.2016  |  Общество
Леанід Каліценя: Трэба спыніць дзяржаўнае фінансаванне кіно

Чаму беларуская кінаіндустрыя несучасная і што рабіць, каб наша кіно выйшла на новы ўзровень?

Тыдзень таму праходзіў Віленскі міжнародны кінафестываль, у якім удзельнічалі краіны Усходняга партнёрства і Балтыі. У тым ліку і Беларусь, якая паказала сябе вельмі дастойна на фоне суседніх краін. Нават праграма Industry Screenings гэтата фестывалю адкрылася з паказу беларускай стужкі “Граф у апельсінах”, выпушчанай летась пры дапамозе краўдфандынгу.

– Фестываль праходзіць ужо 21 год, і ён даволі маштабны. Але адметнасць у тым, што гэта прыватны фестываль. І ён зводзіцца не проста да паказаў, чырвоных дарожак і фуршэтаў. У ім ёсць частка industry, дзе яшчэ не завершаныя фільмы шукаюць сродкі і спосабы для завяршэння і продажу, i праходзяць майстар-класы зорак сусветнага кіно – падзяліўся ўражаннямі са Службай інфармацыі “ЕўраБеларусі” кінапрадзюсар Леанід Каліценя.

Апроч “Графа ў апельсінах” Улады Сяньковай міжнароднай аўдыторыі былі прадстаўлены яшчэ два дэбютных фільма з Беларусі: “Дэбют” рэжысёра Анастасіі Мірашнічэнкі і прадзюсара Вольгі Чайкоўскай, і “Дарога дадому” рэжысёра і прадзюсара Aрцёма Лобача. Першы з іх – пра тэатр, створаны пры турме ў Гомелі, дзе за цяжкія злачынствы адбываюць пакаранне жанчыны.

– Вядучы пітчынгу Michael Gubbins сказаў: “Гэта фантастычная ідэя, фантастычныя здымкі, фантастычная праца! Я ўпэўнены, што фільм чакае поспех!”.

Стужка Арцёма Лобача распавядае пра тое, як украінскія падзеі падзялілі адну сям’ю з Крыма на тры варожыя лагеры.

– Фільм з такой жа ідэяй рабіў расійскі дакументаліст Віталь Манскі. Гэта значыць, канцэпцыі, якія прапануюць беларусы, абсалютна сучасныя, яны ў трэндзе. То бок, наша кіно існуе не толькі для ўнутранага спажывання, яно і на знешнім рынку выглядае цалкам нармальна.

Леанід Каліценя адзначае, што рост рэгіянальнага прыбалтыйскага кіно пачаўся каля трох гадоў таму, колькасць прадукту кінавытворчасці была такой жа, як і ў нас – тры-чатыры карціны ў год. А летась толькі ў Літве было ўжо 11 паўнаметражных прэм’ер. І гэтая хваля захапіла і Беларусь: калі летась на краўдфандынгу быў адзін кінапраект, то сёлета за тры месяцы з’явіліся тры фільма.

– Мы можам наракаць, што беларусы адстаюць па колькасці прэм’ер на год, але мы за год-два можам іх дагнаць. Але тыя ж літоўцы, латышы ці эстонцы атрымліваюць централізавана грошы на кінавытворчасць не ад Еўрасаюза і не ад мясцовага ўраду. Гэта сумесь прыватных укладанняў, сродкаў культурных цэнтраў, со-прадакшна і крыху – нацыянальнага ўраду і ЕС. Няма праектаў ад адзіночак. Сучасны фільм здымаецца, як пірог, грошы на кавалкі для якога бяруць у розных крыніцах. І беларусам у найбліжэйшы час варта засвоіць такую сумесную вытворчасць.

Конкурсныя заяўкі ад такіх фільмаў разглядаюцца празрыста, і ў гэтым працэсе ўдзельнічаюць усе фундатары. І цяперашнія спробы рабіць беларускае кіно цэнтралізавана, без прыцягнення ўсёй інфраструктуры, на думку прадзюсара, не тое што асуджаны на правал, яны проста несучасныя.

– У нас нейкая незразумелая камісія па незразумелых крытэрах выносіць незразумелыя рашэнні, і лёс фільма ад гэтага таксама становіцца незразумелым, як у выпадку з “Мы, браты”, ці як там ён ужо называецца. Невялікія краіны з маленькай кінавытворчасцю не робяць сусветныя праекты на мільёны, нават калі яны ў іх ёсць.

Леанід Каліценя прапануе беларускім кінавытворцам карыстацца рэгіянальнымі магчымасцямі, працаваць сумесна з суседнімі краінамі, пры гэтым дзяржава можа нават не ўдзельнічаць. Так напрыклад Ізраільскае кіно стала сусветна знаёмым за кош малабюджетных карцін зробленых без дзяпжпадтрымкі

Katriel Schory - недзяржаўны фонд ізраільскага кіно IFF падтрымау 230  малабюджэтных карцін незнакамітых рэжысэрау і прадзюсараў. Так з’явілася аснова «рэнэсансу» ізраільскага кінематографа.

– Я думаю, трэба ўвесці мараторый на дзяржаўнае фінансаванне кіно, паколькі структура дзяржаўнага размеркавання фінансаў і адбору цёмная і незразумелая, яе лепей зусім закрыць на тры-чатыры гады. За гэты час стане зразумела, ці выб’юцца нейкія рэжысёры з агульнай масы калі Таксама варта спрасціць працэдуру атрымання грошай з-за мяжы на кінавытворчасць. Бо цяпер усе гранты падлягаюць рэгістрацыі. Але беларускае кіно можа само на сабе зарабіць, у яго для гэтага ёсць усё, – мяркуе Леанід Каліценя.

Другие новости раздела «Общество»

Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 11
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.3
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.3
Еще несколько добавлений про сети и сетевое общество.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.2
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.2
Сетевое общество и сетевая коммуникация уже давно в центре внимания культурологов и политологов. Сейчас эта тема обсуждается в связке с интернетом и таким интернет-явлением, как социальные сети.
Владимир Мацкевич: Русский образ мыслей — это подданство, а беларусский образ мысли — гражданский
Владимир Мацкевич: Русский образ мыслей — это подданство, а беларусский образ мысли — гражданский
Окровавленные руки русского империализма — сильный символ. Талантливый перформанс.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.1
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 10.1
Доступно ли гражданское общество непосредственному наблюдению? Как его можно увидеть, зафиксировать, измерить?
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 9.2
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 9.2
Мужество иметь собственное мнение, о котором я говорил в предыдущем фрагменте, ничего не стоит без истинности этого мнения.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 9.1
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 9.1
Мне часто приходилось слышать в разных ситуациях высказывание: "Я представляю здесь гражданское общество Беларуси/Х-ландии". И меня всегда коробило это высказывание.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 8
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 8
Беларусские политики не знают беларусского общества, не знают своей страны. И не хотят знать.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 7
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 7
Нет ничего практичнее хорошей теории.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 6.2
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 6.2
Единство нации — это просвещенческая идея, или явление эпохи модерна.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 6.1
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 6.1
Если бы мне понадобилось описать гражданское общество Беларуси в лицах, я бы начал с Валентина Акудовича и Светланы Алексиевич.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 5
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 5
Гражданское общество — это реализация идеалов Просвещения. Современное воплощение этих идеалов.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 4
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 4
Гражданское общество немыслимо без общественного мнения, общественное мнение невозможно без СМИ. Но гражданское общество — это еще и гражданское действие, гражданское поведение.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 3
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 3
Гражданское общество немыслимо без общественного мнения, а общественное мнение невозможно без средств массовой информации.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 2
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 2
"Ну, уж это положительно интересно, — трясясь от хохота проговорил профессор, — что же это у вас, чего ни хватишься, ничего нет!" Думаю, все помнят, откуда это.
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 1
Владимир Мацкевич: Гражданское общество. Часть 1
Гражданское общество в Беларуси есть. Я это точно знаю, поскольку именно солидарность гражданского общества спасла меня от смерти в октябре 2006 года.
Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Мониторинг реализации Конвенции ЮНЕСКО об охране разнообразия форм культурного самовыражения (2019)
Представляем отчет по результатам второго комплексного исследования-мониторинга реализации Республикой Беларусь Конвенции ЮНЕСКО об охране и поощрении разнообразия форм культурного самовыражения.
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Улад Вялічка: Я з цеплынёй і павагай узгадваю 10 год у "ЕўраБеларусі". Гэта было варта і годна!
Ад учорашняга дня Улад Вялічка сыйшоў з пасады генеральнага дырэктара Міжнароднага кансорцыума "ЕўраБеларусь", але шэрагаў сябраў арганізацыі ён не пакідае.
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Мацкевич: В Беларуси есть подготовка кадров, воспитание и обучение, но образования как такового нет
Образование в Беларуси не меняется, потому что государство заинтересовано в дешевой и в меру грамотной рабочей силе.
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
Владимир Мацкевич: Ежедневный плебисцит беларусской нации должен продолжаться и развиваться
11 марта 1882 года в Сорбонне Эрнест Ренан прочел свою знаменитую лекцию "Что такое нация".
Аксана Бярнацкая: Падабаецца дапамагаць людзям, якія хочуць нешта рабіць

Навагодняя гісторыя пра тое, як паляпшаць жыццё навокал і пры гэтым заставацца шчаслівым.

Оксана Шелест: В Беларуси начали появляться новые общественные инициативы (Видео)

В ситуации угрозы для независимости Беларуси они не опираются на традиционные институты гражданского общества и политической оппозиции, а также не ищут и не рассчитывают на какую-либо поддержку извне.

Улад Вялічка — пра ўдзел Беларусі ва Усходнім партнёрстве: трэба больш жадаць і намагацца большага

10 год удзелу Беларусі ва Усходнім партнёрстве. Што гэта дало нашай краіне? Як складваліся адносіны з ЕС? Якімі магчымасцямі Беларусь да гэтага часу не скарысталася? Чаго чакаць надалей?

Краткая политическая история современной Беларуси

Наша политическая история выглядит как деградация структур. А разум, совесть и человеческое достоинство есть у граждан. И каждый гражданин способен сам решать, в чем ему участвовать, а в чем нет.