|
У Любліне гавораць пра беларускую гісторыю |
|
29.06.2008 |
|
Палітыка савецкіх уладаў да беларускага насельніцтва
Паўночна- заходніх земляў ІІ Рэчы Паспалітай, помнікі беларускай
старапісьмовасьці ў бібліятэках эўрапейскіх краін, палянізаваныя назовы
гарадоў Беларусі, мэнтальная ідэнтычнасьць у “Новай зямлі” - гэта тэмы
пленарнага паседжаньня міжнароднай канфэрэнцыі, якая праходзіць ва
ўнівэрсытэце імя Марыі Кюры-Складоўскай у Любліне.
Гэта ўжо 17-ы выпуск канфэрэнцыі пад агульным
назовам „ Польска- беларускія літаратурныя, культурныя й моўныя
сувязі”, якія абмяркоўваюцца ў трох сэкцыях: гістарычна-сацыялягічнай,
літаратуразнаўчай і мовазнаўчай. Сярод удзельнікаў вучоныя з Беларусі,
Аўстртыі, Чэхіі, Летувы й Польшчы, а арганізатарамі, апрача
ўнівэрсытэту імя Марыі Кюры-Складоўскай, зьяўляецца польскае
Беларусазнаўчае таварыства ды Польскі інстытут у Менску.
Для мяне асабіста вельмі цікавым было выступленьне аўстрыйскага
вучонага, прафэсара Гэрмана Бідэра пра рукапіс граматыкі беларускай
мовы аўтарства Івана Луцкевіча з 1916 году, які захоўваецца ў Нямеччыне
й, праўдападобна, будзе выдадзены.
Сёньня таксама прайшоў справаздаўча-выбарчы зьезд польскага
Беларусазнаўчага таварыства. Старшынём быў пераабраны прафэсар Міхал
Саевіч.
Спасылка
|
